Üç puan tamam da...

Hangisi şampiyonluğa oynuyor hangisi düşmemeye belli değil. Hangisi evsahibi hangisi deplasman takımı o da belli değil. Son 6-7 dakikası hariç ilk yarıda görüntü aynen böyleydi Kadıköy'de...

Fenerbahçe’de yine orta saha yoktu. Akhisar orta sahaya 3 tane korkuluk dikse, bu bile orta saha üstünlüğünü ellerine geçirmeye yetebilirdi. Çünkü Baroni yine saklambaç oynadı. Hiç sorumluluk üstlenmedi. Caner ve Meireles’in varlıklarının yokluklarından hiçbir farkı yoktu. Gölge ne kadar etkiliyse Mehmet Topuz da o kadar etkiliydi. Bu koşullar altında bırakın Emre’yi, gencecik Salih’in bile yokluğunu fazlasıyla hissetti Fenerbahçe..
Rakiplerden çok Fenerbahçe’nin yorduğu ve etkisizleştirdiği Musa Sow’un Oğuz’dan seken bir vuruşu ile çizgiyi 40 santim geçtiği verilmeyen golü dışında bir şey yoktu bu yarıda.. Silik ve tanınmayacak haldeydi. Milli maç arasını yan gelip yatarak geçirdiler herhalde.

İkinci yarıyla birlikte Sarı-Lacivertliler biraz kıpırdanınca üst üste tehlikeler yaşattı. Geldiğinden beri Fenerbahçe’yi sırtlayan adam Webo bir kez daha bitirici yerde son dokunuşu yaptı. Sonraki pozisyonları değerlendiremeyince de yine tribünlerine ecel terleri döktürmeye başladı. Ta ki 84. dakikada güç gösterisi yapan Sow ‘kişiye özel’ bir gol atıncaya kadar.

Tamam Sarı-Lacivertliler kritik bir 3 puanı daha öyle ya da böyle cebine koydu. Bu kadar zayıf, moralsiz ve stresli bir rakip karşısında bile neden, nasıl ve niçin zorlandığının yanıtını bulamazsa, Galatasaray
Kadıköy’e şampiyonluğu garantilemiş olarak gelir.

Yazarın Diğer Yazıları